رسید بر سر وقت قرار ساعت پنج                      گرفت حجم دلش را غبار ساعت پنج     

تمام عقربه ها از نیامدن گفتند                           دقیقه , ثانیه , ساعت شمار , ساعت پنج

حضور ممتد تردید آمد و می زد                              درون کوچه اندیشه جار ,  ساعت پنج    

کسی نبود بیاید و داشت جان میداد                        جلوی چشم همه - انتظار - ساعت پنج

درخت کاج کهند سال , یا محل قرار                         شبیه مرد تکیده , خمار , ساعت پنج     

و مرد دور و برش را کلاغ میبیند                                 پر است خاطرش از قار قار ساعت پنج

به گریه می زند و فکر تازه اش این که :                           به سمت دیگر دنیا فرار ساعت پنج

چهار پایه که افتاد , یک نفر خط خورد                      رسید آخر خط , روی دار , ساعت پنج
-=-=-=-=- تقدیم به همه دوستان گلمان -=-=-=-=-